Ordynariat Prawosławny
Aktualności
18.03.2019
Pierwszy tydzień duchowej wiosny już za nami...
W pierwszym tygodniu Wielkiego Postu, szczególnie ważnym okresie w życiu chrześcijanina, w katedralnej wojskowej cerkwi św. Jerzego Zwycięzcy w Warszawie, podobnie jak w większości prawosławnych świątyń, odbywały się wielkopostne nabożeństwa.
 
- Modlitwa jest matką i zwieńczeniem wszystkich cnót, ale fundamentem cnót jest post. Nigdy modlitwa nie przyniesie owoców, będzie ona bezsilna jeśli nie będzie opierała się na poście. Natomiast post będzie bezowocny jeśli nie będzie mu towarzyszyła modlitwa – zaznaczył arcybiskup Jarzy podczas kazania we czwartek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu.
 
Pierwszy tydzień Wielkiego Postu już za nami. Z każdym dniem przybliżamy się do najbardziej uroczystego Święta Świąt – Paschy Chrystusowej.
 
 
Czterdziestodniowy okres duchowej wiosny, okres Wielkiego Postu, który rozpoczął się w niedzielę 10 marca wieczorem, wielkim prokimenonem: nie odwracaj oblicza Twego (…), jest wyjątkowym czasem dla wszystkich wiernych. Ten czas jest wielkim darem Boga dla człowieka, ponieważ post przywraca człowiekowi wewnętrzną równowagę. To czas wyjątkowego skupienia, kiedy w prawosławnych świątyniach przygasły światła, umilkły dzwony i radosne śpiewy, a kapłani oraz wnętrze cerkwi zmieniły szaty na ciemne. W tych dniach Cerkiew wzywa wiernych m.in.: do postu, pokuty, metanoi czyli zmiany życia, opłakiwania swoich grzechów, wyrzeczeń i żarliwej modlitwy. Wielkiemu Postowi towarzyszą „ziemne” pokłony, które czynią wierni, aby swoje ciało wprowadzić w postawę pokory i uniżenia przed Bogiem. Przez cały Wielki Post nie tylko wierni nie spożywają mięsa, ale też wszystkiego, co od zwierząt pochodzi, czyli również nabiału a często nawet ryb czy oleju. Nieoderwalnym aspektem każdego dnia Wielkiego Postu są słowa kondakionu: Duszo moja, duszo moja, powstań, czemu śpisz? Oto koniec się zbliża i strach cię ogarnie. Przebudź się więc, by oszczędził cię Chrystus - Bóg, Który jest wszędzie i wszystko wypełnia.
 
Tradycyjnie wieczorami w poniedziałek, wtorek, środę i czwartek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu sprawowane jest nabożeństwo (wielkie powieczerze), podczas którego czytany jest wielki kanon pokutny św. Andrzeja z Krety. Natomiast  rano we środę i piątek sprawowana jest Liturgia Uprzednio Poświęconych Darów. I tydzień Wielkiego Postu kończy się sobotą, w którą Kościół prawosławny wspomina pamięć św. Wielkiego męczennika Teodora Tyrona, który w 306  roku w czasach srogiego prześladowania chrześcijan za panowania cesarza Maksymiana, razem z innymi chrześcijanami oddał życie za Chrystusa. Święty Teodor był żołnierzem w szeregach armii rzymskiej. Nie chciał pokłonić się pogańskim bożkom, za co został skazany na wielkie męki a następnie na śmierć. Ze świętym Tym związana jest również potrwa z pszenicy zwana koliwem. Otóż 50 lat po Jego męczeńskiej śmierci wydarzył się cud. Imperator Julian Apostata (361-363), który wyparł się chrześcijaństwa i prześladował wyznawców Chrystusa. Chcąc z nich zadrwić rozkazał naczelnikowi miasta Konstantynopola w pierwszym tygodniu Wielkiego Postu skropić krwią ofiar złożonych na pogańskim ołtarzu wszystkie zapasy żywności chrześcijan. Wówczas św. Teodor pojawił się we śnie arcybiskupowi Eudoksjuszowi i kazał ogłosić wszystkim wiernym, by nie kupowali niczego na bazarach, a jedli gotowaną pszenicę z miodem – koliwo. Na pamiątkę tego wydarzenia Kościół prawosławny, co roku wspomina pamięć wielkiego męczennika Teodora Tyrona w sobotę pierwszego tygodnia Wielkiego Postu.
 
 
W centralnej świątyni prawosławnego ordynariatu pw. św. Jerzego Zwycięzcy w Warszawie w tych dniach były sprawowane nabożeństwa przez kapelanów ordynariatu, a w czwartek, wielki kanon pokutny czytał Prawosławny Ordynariusz Wojskowy – arcybiskup Jerzy. W piątek po Liturgii odsłużony został kanon ku czci św. Teodora Tyrona, podczas którego poświęcone zostało koliwo i rozdane wiernym. Na środek świątyni wystawiono do oddania czci ikonę św. Teodora z cząsteczką relikwii świętego.
 
 
 
tekst i foto: Marta Łuksza
 

 

foto
Apostoł Andrzej
Pierwszy Powołany